Terug in Shkodër
De cirkel is rond. We zijn terug in Shkodër. Ongeveer drie weken geleden was dit onze eerste stop in Albanië. Van hieruit zouden we een 3-daagde trip maken naar de Albanese Alpen, inclusief een hike van 15 km over de Valbone-Tethi pas.
Vanwege de hittegolf (42 graden) besloten we die toen niet te doen maar uit te stellen tot we weer terug zouden zijn want Shkodër zou ook onze laatste stop in Albanië zijn.
Vandaag is dan de dag waar we al een tijdje naar uitkijken: we vertrekken in alle vroegte (06.10 u stipt!) met een taxibusje naar Koman voor het eerste deel van de tocht: de ferry over het Koman meer. Dit meer is eigenlijk een aangelegd stuwmeer en waterreservoir maar zo mooi gelegen dat de tocht per ferry meer dan de moeite waard is. In 2,5 uur varen we van Koman naar Fierce.
De hele tocht bestaat uit hilarische momenten en dat begint met de rit met het taxibusje. Wij zijn de laatsten die instappen, er zitten al een paar mannen, 3 Spaanse meisjes en een jongen (ook Spaans) in de bus. Is de rit in het begin nog redelijk, al gauw komen we op een weg die nog erger is dan de gravelweg die we zelf gereden hebben. Hotsend en botsend rijden we 2 uur door de Albanese bergen. Onderweg wordt een paar keer gestopt vanwege onduidelijke noodzakelijkheid: er wordt een zak cement ingeladen, tassen met boodschappen, zakjes met inhoud en groenten. Twee mannen stappen uit en gaan lopen. Even verderop houdt het busje ineens halt, motor uit en de chauffeur is verdwenen. dus daar zitten we dan. Ik stap de bus uit, al gauw gevolgd door de anderen. Uiteindelijk komt de chauffeur uit een winkel tevoorschijn en zegt ‘Sorry, 5 minutes, two more people’. En ja, daar komen ze aan, de ‘two more people’ blijken de mannen die eerst uitgestapt waren.
En dan komen we bij de Ferry aan. Het is eigenlijk niet te beschrijven wat zich vervolgens afspeelt: een hoop geroep, auto’s en busjes die elkaar met millimeters ruimte moeten passeren in een donkere tunnel. Er moeten auto’s van de veerboten af en weer op. Oprijden gebeurt achterstevoren dus iedereen moet eerst keren op een paar vierkante meter.
Maar het mooie is: alles lukt, alles komt goed en alles zonder krassen of deuken.
De tocht over het meer is geweldig. Mooi! Prachtige natuur en de kleur van het water is bijzonder. En tegelijkertijd is het om te huilen zo erg: het hele meer is bezaait met een plastic soep: lege flesjes, plastic zakjes en andere zooi. Albanië heeft echt een vuilnisprobleem maar daarover in een andere post meer.
In Fierce staat opnieuw een taxibusje klaar dat ons in een uurtje naar Valbone, een bergdorp, brengt.
In Valbone hebben we een overnachting in een guesthouse zodat we morgen fris en vrolijk vroeg op pad kunnen. Het guesthouse kunnen we het beste als traditioneel beschrijven, heerlijk back to bijna basic. De badkamer is uniek.
We wandelen wat, eten lunch, luieren wat en kijken onze ogen uit. Aan de achterkant wordt een compleet geslacht lam bewerkt waar we geen foto van mogen makelaar het toch doen…
Koeien komen en gaan, honden liggen overal en kippen zijn nieuwsgierig.
