Pogradec naar Krujë
De ‘campingbaas’ gedraagt zich ook als zodanig. Nadat ik, in samenwerking met Ariaan die tot op de centimeter nauwkeurig aanwijzingen kan geven, de camper op z’n plek heb gemanouvreerd, vindt ‘de baas’ dat hij de baas is. Ariaan volledig negerend laat hij mij een halve meter naar voren rijden, stuur een kwartslag draaien en weer een halve meter terug. ‘I chauffeur’, zegt hij. Ik glimlach ‘m maar toe en laat hem in zijn waan dat we nu véél beter staan.
De weg van Pocradec naar Krujë is niet lang, behoorlijk goed en natuurlijk weer te mooi om niet veel en vaak om je heen te kijken.
We hebben onze Oranje Willem even van binnen ontstoft maar de buitenkant ziet er vreselijk uit, een wasbeurt zou ‘m goed doen..
Dus, als we bij een restaurant stoppen voor een dronk uit een van de bronnen, laten we gelijk onze Willem even in bad doen. Als we wegrijden blinkt ie weer als een zonnetje.
Krujë is gebouwd op en tegen een berg en is een van de oudste steden van Albanië. Voornamelijk bekend van het kasteel van waaruit de nationale held Skanderberg de Ottomanen wist tegen te houden.
Tegenwoordig is het meer de Bazaar die toeristen trekt.
We installeren ons op de camping, die overigens verder weinig om’ t lijf heeft en lopen de slechts 2.2 km naar Het Kasteel en De Bazaar. Wat we even over het hoofd gezien hebben is dat de weg bijna steil omhoog gaat… Dus dat is zweten bij ’t leven haha.
Kasteel mooi en bazaar ook.
En, zoals ’t hoort: iedereen verkoopt hetzelfde op 1 winkeltje na waar een leuke dame de scepter zwaait. Zij verkoopt mooie, eigengemaakte edelsteen sieraden. Als ik een paar dingen uitgezocht heb maak ik de opmerking: ‘I have to stop now or I’ll buy your whole store empty’. Zei: “o, your husband will not like that”
En vervolgens ontspint zich een gesprek over emancipatie en zelfstandig een inkomen hebben als vrouw. Zij is een van de weinigen en volgens haar hebben ze nog een lange weg te gaan. Ik help het haar hopen, zij is in iedergeval gedreven genoeg.