Hangbruggen en ziplinen

Tussen de hangbruggen hike en de zipline tour hebben we precies een uur de tijd om te lunchen.
Maar waar? De beide startpunten (die langs dezelfde weg 800 m uit elkaar liggen) verkopen alleen frisdrank en snacks. Terug naar Santa Elena rijden halen we niet.
In een flits heb ik in een flauwe bocht een bord met ‘Restorante’ gezien, zullen we daar even kijken? We komen er toch langs.
Inderdaad, precies in de bocht staat het bord. We moeten een poort door en komen bij een huis. Ziet er niet uit als een restaurant.
We blijken 1,5 km door te moeten rijden, een andere poort door. En het over de weg gespannen schrikdraad even weghalen zodat we erdoor kunnen.
1.5 km rijden we off-road steil naar beneden. Lang leve onze 4×4!
Als we niet verder kunnen zien we in eerste instantie alleen een huis. Doodse stilte, alleen 2 kinderen zien we weglopen.
We parkeren toch de auto en bekijken het adembenemende uitzicht over een vallei die zich kilometers ver uitstrekt. Het lijkt erop dat de kinderen iemand gewaarschuwd hebben want ineens komt er reuring in de zaak. Het blijkt wel degelijk een restaurant. Vader en moeder dirigeren ons naar de overdekte veranda waar we ieder voor een opengeschoven raam worden gezet. Mét hetzelfde adembenemende uitzicht.
De radio gaat meteen aan en eigenlijk is dat bijna jammer: de oorverdovende stilte is geweldig. Geen bereik, geen wifi. Soms is dat heerlijk.
Dan komt er een jongeman (15? 17?) naar ons toe die in Costaricaans Engels uitlegt wat er voor de lunch te eten valt. Een menukaart doen ze niet aan: eten wat de pot schaft.
We gaan er voor en krijgen binnen 15 minuten een heerlijke warme lunch voorgeschoteld. Vers gewokte groente, gebakken kipstukjes, rijst, tomaat en een plakje Monteverde kaas. Dan nog Yuca en iets waarvan de de naam niet hebben verstaan.
Met niet te drinken, mierzoete ‘sugarcane tea’ erbij.
Wat een plek! Zo prachtig, zo rustig en zulk heerlijk eten. Nu uitgestorven maar voor ‘s avonds moet je reserveren!

Als ik na het eten naar buiten loopt zie ik een vrouw op een brommer stappen en klimt er een ventje van 4 jaar achterop. Met z’n voeten kan hij niet bij de stepjes dus die bungelen er een beetje bij. En hup, weg zijn ze over de off-road weg. Hoe, in hemelsnaam blijft dat kind zitten?