El Arenal

Het liefst mysterieus verborgen in mistflarden laat El Arsenal toch af en toe zijn krater top zien.

Dominant is ie wel, deze vulkaan. Als een groots imposant geheim zie je hem overal, vanwaar je ook kijkt.
Na 400 jaar rust spoog hij zijn hete lava in  1968 in een enorme uitbarsting over de omgeving heen. Tot 2010 waren er regelmatig grotere en kleinere uitbarstingen maar vanaf dat moment regelmatig uitgebarsten houdt hij zich al weer 14 jaar koest. Maar je weet maar nooit, dat is het geheim van de vulkaan.
Als je er naar kijkt kun je de lavastroomkanalen goed zien en op de een of andere manier nodigt ie je ook uit om te blijven kijken. 

Wij logeren in the Arsenal observatory Lodge, waar ze inderdaad ergens gevoelige meetapparatuur hebben staan om de boel in de gaten te houden.
De plek is heerlijk, mooi en heel rustgevend. Toch is er van alles te doen. Je kunt het niet bedenken of het is er. Het meeste vindt plaats vanuit het nabijgelegen plaatsje: Fortuna. Daar krioelt het van de aanbieders van kanotochten, floating on the river, quadrijden, paardrijden, gidswandelingen etc. 

Wij laten ons de avond van aankomst meevoeren door een gids over het gebied rondom de lodge, die een half uur rijden van Fortuna ligt. 
Ongelooflijk wat die man allemaal ziet: verborgen slangen, vogels die zich als slang vermommen en hun nest daardoor gewoon op de grond kunnen hebben, kikkers in allerlei soorten, apen, neusberen en heel veel spinnen. 

Dit is een overzicht van alle dieren in de omgeving El Arenal die we gespot hebben en vast konden leggen op camera.

Omdat we meestal toch al om 05.15 u wakker zijn (die jetlag wil maar niet weg), besluiten we de 2e dag om voor het ontbijt ‘even’ naar de rivier te lopen. Er is een wandelpad met een heleboel traptreden naar beneden dus het lijkt ons goed te doen. 
Helaas houden de treden opeens op en wordt het een helse schuifeltocht die bizar steil naar beneden loopt. Wij blij dat dit niet echt het regenseizoen is, dan wordt het een modderbaan.
Onderweg spotten we weinig wild, we hebben onze aandacht nodig bij het pad 🙂

Na het ontbijt trekken we het Nationaal Park Arsenal in voor een hike van ongeveer 10 kilometer. Het is droog, zonnig en bewolkt met een heerlijk briesje. Dus dat moet goed gaan. 
Binnen de 1e kilometer lopen we al te zweten als otters: o ja, dit is het (vochtige) regenwoud. Ook al heeft El Nino gezorgd voor meer droogte, vochtig is het wel. 
Prachtige natuur, een overdaad aan bloemen en planten en vooral heerlijk om te wandelen. 

Morgen gaan we door naar de Nevelwouden bij Monteverde.