Nederland Moesik!

Ineens schalt de stem van Lisanne Dijkstra uit de luidsprekers. Gevolgd door een carnavalslied van Marco Schuitmaker. (Geen idee wie dat zijn, opgezocht via Shazam).
De eigenaar denkt dat hij ons er een plezier mee doet: “Nederland Moesiek” zegt hij met z’n duim omhoog en een glimlach van oor-tot-oor. 
Wij liggen in een deuk, na een hele middag en avond traditionele muziek vanwege een bruiloft, is ieder stukje moderne muziek tussendoor welkom. 

Na een korte hike bij de Thermaalbronnen rijden we weg uit Permët met 4 uur bergrit voor de boeg. Het wordt bijna saai maar opnieuw rijden we een prachtige route. Slingerend door een dal, dan weer snel klimmend over een berg heen. 
En steeds is de rivier in de buurt. Als we nog maar net 1,5 uur onderweg zijn gaat de redelijk nieuwe weg opeens over in iets wat op een weg lijkt. Stukken asfalt afgezet met gravel en doorspekt met kuilen en richels. En ineens een rood lint over de weg en een omleidingkje door het bos. 
In geen velden of wegen iemand te bekennen. 

Maar dan is daar een prachtig meer. En een restaurant. Na twee uur bochtendraaien en heen en weer schudden hebben we echt behoefte aan koffie en geen zin om het zelf te maken. 
De plek is fantastisch, aan het meer, omgeven door bergen en met een serene rust. 
Het blijkt dat je bij het meer kunt overnachten, gratis als je ‘s avonds in het restaurant eet. 
Er zijn verder geen voorzieningen, alleen het toilet van het restaurant mag gebruikt worden. 

Dus, we besluiten een nachtje te blijven, zetten de camper aan het meer en brengen de middag door met een wandeling, beetje zwemmen en luisteren naar de band die traditionele muziek ten gehore brengt ten behoeve van de bruiloft. 

Ik verheug me nu al op mijn duik in het meer, morgenochtend vroeg zodra ik wakker ben.