Het Meer van Ohrid

Nog 25 kilometer schudden en hobbelen.  En bochten van minder dan 45gr maken… Dat is een soort van om je eigen as draaien en zorgen dat je weer goed terecht komt. Soms komt er een tegenligger in de bocht en dan moet je allebei snel reageren. Wie stijgt? Wie daalt? Wie heeft ruimte? Wie voorrang (stijgend verkeer heeft in principe voorrang in de bergen tenzij de ander meer ruimte heeft om uit te wijken). Gelukkig komt het maar 1 keer voor dat het echt kiele-kiele is met een vrachtwagen. Maar ook dat lukt.

Deze weg is zo’n weg waar we gewaarschuwd voor zijn. Gaten, kuilen, gravel, stenen, smal, bochtig. Tot nu toe vonden we de wegen prima, sommigen kersvers gelegd en andere wat ouder en slechter maar het is allemaal ok.
De route is echt uitdagend. Niet alleen qua wegdek maar ook vanwege de grootsheid van de omgeving. Afwisselend landschap, vergezichten, diepe dalen en we stijgen soms tot 1300 meter. In een paar bochten 🙂 

Onderweg naar Pogradec aan het Meer van Ohrid (het grootste meer van de Balkan) komen we langs 1 of twee bezienswaardigheden die de moeite waard zouden zijn om een omweggetje te maken. Maar we vinden de route door de natuur zo fantastisch dat we gewoon door blijven rijden en alleen stoppen en uitstappen voor lunch of koffie. 

‘ s Avonds fietsen we op de geleende oude fietsen van de camping naar de boulevard van Pogradec. 5 kilometer fietsen is te doen. Dachten wij maar dat viel best nog tegen. 

De strandboulevard is gezellig, druk en eigenlijk precies zoals overal ter wereld waar land en water elkaar ontmoeten zodanig dat mensen gemakkelijk het water in kunnen. Veel restaurants, een complete kermis, veel geflaneer en veel muziek. We genieten er een hele avond van en eten heerlijk in een klein restaurantje. Ik eet Koran: de zalmforel die specifiek is voor het meer van Ohrid. Gegrild. Zonder poespas, zo heb ik mijn vis het liefst. 

Dan bedenken we dat we ook nog terug moeten fietsen: over een stikdonkere weg langs het meer, 5 kilometer zonder licht… 
Gelukkig kan Ariaan ons een beetje bijschijnen met het lampje van zijn mobiel en komen we zonder kleerscheuren weer terug bij de camper.