Nationale parken van Costa Rica

Onze rugzakken worden binnenstebuiten gekeerd en dan mogen we het volgende poortje door.

We moeten een kopie van ons paspoort laten zien en naam en handtekening zetten.

Het lijkt verdacht veel op de entree van een festival. Maar dat is het niet. Het zijn de entrees van 2 van de bekendste Nationale parken van Costa Rica: Manuel Antonio en Corcovado.
Natuurlijk mag je hier ook geen alcohol, drugs of wapens mee naar binnen nemen maar dat lijkt van ondergeschikt belang. Waar je hier op gecontroleerd wordt is het bezit van eten en wegwerp waterflesjes.
Dat mag namelijk niet. Ten strengste verboden. Voedsel meenemen zou je in de verleiding kunnen brengen om dieren te voeren (vooral apen omdat ze zo schattig zijn) en plastic flessen zijn sowieso slecht voor de natuur. Natuurlijk.
Dus mag je niets anders mee naar binnen nemen dan een herbruikbare waterfles en verder alles wat je nodig hebt om te kunnen wandelen, zwemen en jezelf tegen muggen en zonnesteken te beschermen. Je mag ook geen afval achterlaten.

Wil je iets eten? Ok, midden in het park Manual Antonio is een volledig door hekken omsloten soort van snack corner waar je iets kunt kopen. Corcovado mag je sowieso alleen met een gids bezoeken en kun je op een van de rangerstations een lunch nuttigen. Met z’n allen en allemaal hetzelfde.

Lekker duidelijk dus. Iemand die een appel aan het eten was werd op de vingers getikt en verteld dat ze dus niet naar binnen kon. Was in dit geval geen probleem want de dame was gewend appels helemaal op te eten, inclusief klokhuis (doe ik ook). Dus geen afval maar wel opeten voor je door het hek gaat.
Ik vind het geweldig. Moeten ze in Nederland ook doen. Wil je de Veluwe op? Of het Nationaal Park de Veluwe bezoeken? Geen gemier met picknick dingen en overal troep laten slingeren. Nee hup, geen gezeur, je koopt maar bij de kiosk een broodje, eet dat op voor je weer het park in mag. Geen bedelende dieren meer, geen ziektes onder die dieren, geen afval dat rondslingert en misschien zelfs gezondere mensen want je hebt geen snacks meer bij je.
Wil je je er niet aan houden? Dan ga je maar wat anders doen in je vrije tijd, maar niet meer ergens een natuurgebied in en stiekem dieren voeren.

Corcovado was heel mooi maar wel een stuk drukker dan in het noorden. Komt ook omdat je er met de boot heen moet en die bootjes altijd op een vast tijdstip vertrekken: 6 uur ‘s ochtends. En ze varen om 12 uur weer terug. Overnachten kan overigens ook: je slaapt dan in slaapzalen waar in rijen opgestelde luxe varianten van een veldbed staat omgeven door een klamboe.
Wel avontuurlijk denk ik maar not my cup of tea.
Het gaat natuurlijk allemaal om het spotten van dieren. Ik moet steeds terugdenken aan de Gamedrives die we 2 jaar geleden maakten in Zuid-Afrika. In een open safari-jeep op zoek naar (vooral) groot wild. The Big Five. Groot, groter, grootst. Buffels, Giraffen, Neushoorns, Olifanten.
In Costa Rica doen we hetzelfde. Alleen dan lopend en alles in het klein. De Tapir is het grootste dier dat we gezien hebben. Maar niet minder mooi en niet minder indrukwekkend.

Wat hebben we tot nu toe gespot?

Leguanen – iguana in allerlei formaten
Neusberen
Wasberen
Hagedissen
Tapirs
Luiaards
Miereneters
Toekans,
Ara’s
Kolibri’s
Vlinders: vooral de blauwe Morpho is prachtig
En nog weet ik hoeveel andere prachtige of bijzondere vogels. Bijvoorbeeld de vogel die er net zo uitziet als een stuk hout. Of die vogel die zich vermomd als een slang. Maar ook vogels met prachtige kleuren.
Dolfijnen
Zeeschildpadden
Vissen
Krabben
Kreeften
Midden-Amerikaanse eekhoorn
Spidermonkeys (Slingerapen – de leukste)
Howlermonkeys (Brulapen)
Whitefaced Capuchin monkeys
Spinnen, spinnen en spinnen
Slangen
Schorpioenen
The Red-eyed tree frog (Roodoogmakikikker) Hét symbool van Costa Rica
En nog heel veel andere soorten kikkers
Krokodillen
Agouti’s
En allerlei gekruip en gekrioel op de grond

Wat we nog missen en waar Ariaan helemaal op gebrand is, is DE vogel van Costa Rica: De Quetzal. Wie weet gaat dat nog lukken.