Dance the night away

De man wijst met een uitnodigend knikje van zijn hoofd naar de dansende mensen. Meer heb ik niet nodig om mee te doen dus ik doe een stap in de richting en meteen word ik bij de hand gepakt en dans ik in een kring op Albanese muziek mee met de rest. 

Al gauw heb ik de danspassen te pakken en doe ik heerlijk ritmisch mee in de kring mannen en vrouwen. 

Na een tijdje komt Ariaan kijken waar ik blijf maar ik ga op in de dans en ben niet van plan nog terug te gaan naar de plek waar wij zaten. 

We kwamen er ‘s middags achter dat we dichterbij het dorpje Tushemisht zitten dan bij de boulevard van Pogradec. Er zijn ook restaurants dus we lopen die kant op. Het blijkt een mooi dorpje te zijn waar we op ons gemak doorheen kuieren. Langs een van de mooi aangelegde straten ligt een leuk restaurant waar we gaan zitten om te eten. Dat doen we en als we bijna klaar zijn schalt er ineens heel luide muziek uit een van de ruimten binnen. Misschien een bruiloft, denken we. 

Na een tijdje kan ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en moet ik even kijken.

Er zitten 2 families in de ruimte en ergens is iemand begonnen met dansen. En iedere keer als er een dans is afgelopen begint er wel weer iemand opnieuw. Als je zin hebt om aan te sluiten dan stap je gewoon tussen twee mensen in, pakt ze bij de hand (of zij pakken jouw hand) en dan dans je mee. Dus als de ober mij dat hoofdknikje geeft hoef ik me niet langer te bedenken en haak ik aan.

Muziek en dans heeft geen taalbarriere.

Ik doe nog een soort van duo met een dame, wat me applaus van de omstanders oplevert. Uiteindelijk ontaardt de avond in een compleet feest. Speciaal voor ons wordt er ook nog spontaan een quickstep en een Chachacha gedraaid en moeten wij natuurlijk ook samen de vloer op. 

Wij raken in gesprek met Ilva Llakmani. Haar ouders zijn 17 jaar geleden geëmigreerd naar Amerika en een ander familielid is naar Zwitserland vertrokken. Wat een geweldige mensen, hartelijk, geïnteresseerd, open en heel leuk om mee te praten.

Maar ook de vader, de oma, de tante: allemaal even lief en hartelijk. 

Pas tegen middernacht nemen we afscheid en lopen het stuk terug naar de camping. 

O what a night!