Snorkelen tot je rimpelig ziet

Zonder aarzelen grijpt de man het kind, neemt het onder z’n arm en gooit het, hup, de boot in.

Geen geaarzel meer, vooruit nu. Het is een bijna hachelijke onderneming om vandaag in de boten te komen. Het is hoogtij en de golven zijn flink. Het gezin met de 2 jongetjes is nogal chaotisch en traag aangelegd en houden de hele boel op. 
De man die de leiding heeft over het in- en ontschepen heeft er kennelijk genoeg van en neemt het heft van de vader over. 
Daarna mogen wij, twee aan twee, aan boord. Ieder aan een kant instappen. Als hij het teken geeft moet je door de golven rennen, de hand van de stuurman grijpen en met je andere hand jezelf in de boot trekken. Soms komt er een golf sneller dan verwacht en worden we weer teruggestuurd. De bemanning van de bootjes heeft alle kracht nodig om ze op hun plaats te houden.
Maar uiteindelijk en nog redelijk vlot zit iedereen erin. Onder het zand, dat wel en kletsnat van de regen. Want er is inmiddels een vrolijke tropische stortbui gestart. 

We doen een snorkeltocht. Om 07.00 uur vertrokken om eerst weer 1,5 uur over de golven te racen naar Caño Island. 
Dan uitleg, equipment uitdelen, verplicht lifesavers aan (achterstevoren en ondersteboven wordt het een drijfvest) en dan gecontroleerd het water in.
Ik ben geen held in het water, nooit echt goed leren zwemmen en nooit de behoefte gehad om een waterrat te worden. Al watertrappelend, en door dat drijfvest steeds op m’n rug draaiend, je flippers en je snorkelbril aantrekken is weer even een dingetje. Maar als het allemaal zit en ik me veilig genoeg voel op deze manier,  wil ik wel een rondje meekijken naar de onderwaterwereld. Fascinerend als altijd. 

En mooi is het! Met als hoogtepunt een paar majestueus rondzwevende zeeschildpadden. 

Hand in hand flipperen wij door het water, gezellig visjes kijken. 
Tijdens de break op een van de strandjes, zoeken we kokosnoten. Laten ze door een van de bemanningsleden met eenmachete, in 2en breken en drinken het sap en eten het vlees. Zoooo lekker en zo anders dan de kokosnoten die bij ons in de winkel liggen!
Het 2e rondje sla ik even over. Dat gedein op het water is niet bevorderlijk voor mijn ontbijt van van vanmorgen.
Ariaan gaat wel mee. hij is zo enthousiast dat ie geen zin heeft om op het getreuzel van iedereen te wachten en laat zich (zoals het een duiker betaamt), gewoon achterover uit de boot vallen. Eenmaal in het water komt hij erachter dat z’n drijfvest én z’n snorkelset nog in de boot liggen.
Gelukkig komt dat natuurlijk goed en kan hij nog een paar mooie filmpjes schieten. 

Topdag! Met als voorafje ook nog de dolfijnen die we onderweg tegenkwamen.