The End

Reizen, op reis gaan, het moment van vertrek, het onderweg zijn. De motor opladen, de banden/remmen/verlichting check doen en de  staat uitrijden. Of de camper inladen, watertank vullen, laatste boodschappen in de koelkast doen. Of, zoals deze reis het moment dat je  Schiphol binnenstapt tot dat je de motoren van het vliegtuig hoort aanjagen en dan dat versnellen tot het moment dat het toestel  loskomt van de grond. 

Dit alles geeft me altijd het gevoel van ‘de wereld ligt voor je open en je weet nog niet hoe het er op de eindbestemming uit gaat zien.’

De enerverende drukte op het vliegveld (of grote treinstations – of tankstation-met-eetgelegenheid), mensen die al dan niet gehaast de focus op het halen van de trein of het vliegtuig, rondlopen. De winkels, eetcorners etc. I love it.

De weg terug vind ik minder aangenaam, zeker als je terug in de tijd vliegt, zoals wij nu. We slaan een nacht over en moeten in Zürich ook nog eens 6 uur wachten op verbinding naar Amsterdam. Dat was niet persé de planning maar Lufthansa bedacht dat het zo wel kon en besteedde de boel uit aan SwissAir die ons weer in een toestel stopte van EdelweissAir. Prima maatschappij overigens, ik heb serieus lekker gegeten, het cabinepersoneel was zeer vriendelijk en de piloot voor de verandering eens echt verstaanbaar. 
De tijd doden we maar met winkeltjes kijken (kunnen we na 11 uur zitten even de spieren weer aan het werk zetten), koffie drinken, eten en stukjes typen. Gelukkig is hier een terras waar je lekker buiten even de frisse (kerosine)lucht kunt inademen. 
We merken ook at we in beweging moeten blijven want zodra we gaan zitten vallen we in slaap…
Nog een paar uur en dan zijn we terug van weggeweest. 

Wil je weten welke route we hebben gereden, waar we de auto hebben gehuurd en waar we allemaal overnacht hebben? 

De facts&figures vind je op de volgende pagina.