De 1e stop in Albanië: Shkodër

Vanmorgen werden we wakker gemaakt door onze buurdames die vroeg op pad moesten voor een rondvaart op het Komanmeer.
Wij besluiten om de hike van Valbone naar Theth uit te stellen. Momenteel is het veel te warm. Bovendien komt dat goed uit, want de mensen van de boten blijken te staken. Vervelend voor de toeristen. Heeft met belasting te maken ofzo.
Wij gaan dus een dagje naar Shkodër. De uiterst aardige eigenares van de camping regelt een taxi. Slim, want het is gewoon de taxi van de camping.  
Shkodër is een bijzondere ervaring. Het is rommelig op straat en daaromheen. Wij struinen wat rond, zoeken naar hotspots én Vodafone voor een data-abonnement.
Bij de ‘Site of Witness and Memory’ twijfelen we of we naar binnen gaan. Ariaan wil eventueel wel maar niet alleen en ik, wil niet. Bij de ingang is de angst van alle slachtoffers zó lijfelijk voelbaar dat ik alleen nog maar hard wil weglopen. Datzelfde is me gebeurt in het Museum in Havanna en het KGB-museum in Talinn. Ik weet de geschiedenis, ik sta mezelf toe om het niet te hoeven zien. 
Een opvallend specifiek detail? In de bomen en aan de gevels hangen her en der rijen vogelkooitjes met luidkeels zingende kanaries erin. 
De koffie in de cafés zijn prima. Dus dat kunnen ze wel in Shkodër.

Vroeg in de middag zijn we terug op de camping en met maar 1 doel : En duik in het zwembad. En dat lukt helemaal.
’s Avonds nog maar eens gedineerd in het restaurant en bedacht waar de reis morgen naar toe gaat.
Het wordt richting Tirana met een stop in Durrës en een andere camping meer aan de Noord-Oost kant van Tirana.